Un Swissroll

    Polarité avait été conquise dans le passé par un dangereux sorcier diabolique (nommé seulement de manière tolkiénienne l’Ennemi). L’Ennemi fut vaincu mais la Cité dut être rebâtie entièrement sur les ruines de cette bataille (ce qui suppose bien des souterrains qui doivent être liés à l’Ennemi mais les histoires plus héroïques sur les forces …

 καὶ τὸν ἐπιχειροῦντα λύειν τε καὶ ἀνάγειν, εἴ πως ἐν ταῖς χερσὶ δύναιντο λαβεῖν καὶ ἀποκτείνειν, ἀποκτεινύναι ἄν; Σφόδρα γ’, ἔφη.   ἐπιχειρέω : mettre les mains à, tenter, essayer. Il peut y avoir un jeu de mots final ἐπιχειρέω / ἐν ταῖς χερσὶ λαβεῖν : [mettre les mains à] les délivrer / saisir dans leurs mains …

  Das Lachen der Thrakerin,Théétète 174a Τὰς δὲ δὴ σκιὰς ἐκείνας πάλιν εἰ δέοι αὐτὸν γνωματεύοντα διαμιλλᾶσθαι τοῖς ἀεὶ δεσμώταις ἐκείνοις, ἐν ᾧ ἀμβλυώττει, (517a) πρὶν καταστῆναι τὰ ὄμματα, οὗτος δ’ ὁ χρόνος μὴ πάνυ ὀλίγος εἴη τῆς συνηθείας, ἆρ’ οὐ γέλωτ’ ἂν παράσχοι, καὶ λέγοιτο ἂν περὶ αὐτοῦ ὡς ἀναβὰς ἄνω διεφθαρμένος ἥκει τὰ …

  Καὶ τόδε δὴ ἐννόησον, ἦν δ’ ἐγώ. Εἰ πάλιν ὁ τοιοῦτος καταβὰς εἰς τὸν αὐτὸν θᾶκον καθίζοιτο, ἆρ’ οὐ σκότους <ἂν> ἀνάπλεως σχοίη τοὺς ὀφθαλμούς, ἐξαίφνης ἥκων ἐκ τοῦ ἡλίου; Καὶ μάλα γ’, ἔφη. ἐννόησον : impératif aoriste de ἐννοέω, avoir à l’esprit, réfléchir.   καταβὰς : participe aoriste masculin de καταβαίνω. Après l’ἀνάβασις en 515e, B. Suzanne …

Ulysse invoquant les ombres (N. Wyeth) Τιμαὶ δὲ καὶ ἔπαινοι εἴ τινες αὐτοῖς ἦσαν τότε παρ’ ἀλλήλων καὶ γέρα τῷ ὀξύτατα καθορῶντι τὰ παριόντα, καὶ μνημονεύοντι μάλιστα ὅσα τε πρότερα αὐτῶν καὶ ὕστερα (516d) εἰώθει καὶ ἅμα πορεύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων δὴ δυνατώτατα ἀπομαντευομένῳ τὸ μέλλον ἥξειν, δοκεῖς ἂν αὐτὸν ἐπιθυμητικῶς αὐτῶν ἔχειν καὶ ζηλοῦν …

 (suite de 516c) Τί οὖν; ἀναμιμνῃσκόμενον αὐτὸν τῆς πρώτης οἰκήσεως καὶ τῆς ἐκεῖ σοφίας καὶ τῶν τότε συνδεσμωτῶν οὐκ ἂν οἴει αὑτὸν μὲν εὐδαιμονίζειν τῆς μεταβολῆς, τοὺς δὲ ἐλεεῖν; Καὶ μάλα. ἀναμιμνήσκω passif + génitif : se remémorer. Comme je   Et quoi encore ? Se remémorant sa première habitation et la sagesse de là-bas et ses …

  Καὶ μετὰ ταῦτ’ ἂν ἤδη συλλογίζοιτο περὶ αὐτοῦ ὅτι οὗτος ὁ τάς τε ὥρας παρέχων καὶ ἐνιαυτοὺς καὶ πάντα (516c) ἐπιτροπεύων τὰ ἐν τῷ ὁρωμένῳ τόπῳ, καὶ ἐκείνων ὧν σφεῖς ἑώρων τρόπον τινὰ πάντων αἴτιος. Δῆλον, ἔφη, ὅτι ἐπὶ ταῦτα ἂν μετ’ ἐκεῖνα ἔλθοι. συλλογίζοιτο optatif de συλλογίζομαι, qui est déjà utilisé pour dire conclure, …

  Τελευταῖον δὴ οἶμαι τὸν ἥλιον, οὐκ ἐν ὕδασιν οὐδ’ ἐν ἀλλοτρίᾳ ἕδρᾳ φαντάσματα αὐτοῦ, ἀλλ’ αὐτὸν καθ’ αὑτὸν ἐν τῇ αὑτοῦ χώρᾳ δύναιτ’ ἂν κατιδεῖν καὶ θεάσασθαι οἷός ἐστιν. ᾿Αναγκαῖον, ἔφη. ἕδρα : siège, lieu.   χώρα : espace. Voir la note 54 chez Bernard Suzanne sur ce terme de l’espace « propre » (ἐν τῇ αὑτοῦ χώρᾳ) du …

  Καὶ πρῶτον μὲν τὰς σκιὰς ἂν ῥᾷστα καθορῷ, καὶ μετὰ τοῦτο ἐν τοῖς ὕδασι τά τε τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ τῶν ἄλλων εἴδωλα, ὕστερον δὲ αὐτά· ἐκ δὲ τούτων τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν νύκτωρ ἂν ῥᾷον θεάσαιτο, προσβλέπων τὸ τῶν (516b) ἄστρων τε καὶ σελήνης φῶς, ἢ μεθ’ ἡμέραν τὸν …

   Συνηθείας δὴ οἶμαι δέοιτ’ ἄν, εἰ μέλλοι τὰ ἄνω ὄψεσθαι. συνήθεια : habitude, accoutumance. En 518a, cela s’oppose à ὑπὸ ἀηθείας (par manque de cette accoutumance) δέοιτ’ : optatif de δέω : avoir besoin de.  Accoutumance donc, je suppose, [voilà ce dont] il aurait besoin pour peu qu’il ait l’intention de voir par lui-même les …